Een IJsselvrouw

IJsselvallei,
Nederland

Het begon langs de IJssel

Het gevoel van me totaal niet verbonden voelen met mijn directe, natuurlijke leefomgeving kende ik als geen ander. Het gaf me jarenlang een leeg gevoel maar het duurde een tijd voordat ik dit lege gevoel ging koppelen aan de verloren verbinding. Jarenlang probeerde ik het lege gevoel op te vullen met landschappen, gebruiken en rituelen uit verre landen. Het duurde voor mij zeker tien jaar voordat ik de verbinding die ik zocht, dichterbij huis ging zoeken.

In de zomer van 2018 verhuisde ik door omstandigheden terug naar het dorp waar ik geboren en getogen ben en waar ik dacht nooit meer te gaan wonen. Een dorp waar de IJssel langs stroomt. Door de natuur weer dichterbij te ervaren, liet me toe om een langzamer tempo te gaan volgen en mijn eigen tempo te gaan ontdekken. Dit langzamere tempo gaf me de daadwerkelijke ruimte om meer om mij heen te gaan kijken en om te gaan voelen wat mij verbindt met mezelf.

Ik werd mij steeds bewuster van mijn directe, natuurlijke leefomgeving en dit bracht mij steeds dichterbij mezelf. Zo fietste ik meerdere malen langs het huis waar mijn opa en oma woonden en waar ik zoveel mooie herinneringen heb, ik bezocht de Wilg die niet ver van mijn ouderlijk huis staat en nam een stukje van een van haar takken mee om wortel te laten schieten.

Dat deed het en dat deed ik.

Thuiskomen in de IJsselvallei

Ik liep door dichtbij zijnde bossen, over de Veluwe en langs de IJssel met een compleet nieuwe blik. Ooit waren deze landschappen in mijn beleving saai en vlak, nu brengen al deze landschappen mij terug naar huis, terug naar mezelf. Ik herken planten en bomen, ik zie in mistbanken weer Witte Wieven die me als kind angst aanjoegen en langzaamaan ben ik waterlichamen gaan zien als geboorteplaatsen.

Voor zeker zeven generaties terug woont mijn moeder, haar moederskant al in en rondom het dorp, waar ik nu weer woon en deze wetenschap doet iets met me. De beste manier hoe ik het kan omschrijven is dat het iets in mezelf naar huis brengt. Al die generaties voor mij kenden ook al, al deze landschappen samen met haar fluisteringen, wijsheid, haar tempo en haar ritme. Deze realisatie bracht voor mij naar boven hoe essentieel de natuur voor ons is.

Zolang ik me kan herinneren is creativiteit (creëren vanuit een gevoel) altijd mijn therapie en vreugde dans geweest. In dans, schilderingen, woorden, fotografie, video’s en klei. Sinds ik dit samen ben gaan brengen met de directe natuur om mij heen, geeft dit mij een gevoel van herhaaldelijk thuiskomen. Het is meer voor mij geworden dan creëren vanuit een gevoel, het werkt helend voor me. Doordat het mij thuisbrengt naar mezelf.

Ik ben een IJsselvrouw, het stroomt door mijn lijf, al generaties lang.

Muziek

Dit hier is Tom. Hij bedenkt en speelt de muziek die te horen is in mijn video’s. Hij speelt o.a. basgitaar, gitaar, piano en accordeon. Ook zingt hij de woorden die ik schrijf. Iets waar hij mee begon in de tijd dat wij aan het reizen waren. Hij maakte dan liedjes van de gedichtjes die ik schreef. Toen ik begon met video’s maken was het zo natuurlijk dat Tom daarvoor muziek ging bedenken en dat hij mijn woorden ging zingen. Een proces waar ik enorm van houd; samen zoeken naar de klanken die mijn emoties reflecteren. Vaak komt Tom met ideeën voordat ik er uitleg aan heb gegeven. Iets wat me keer op keer weer enorm begrepen laat voelen.

De grote wilg vlakbij mijn ouderlijk huis en de tak van deze boom die in mijn tuintje wortels heeft geschoten.

Contact

IJsselvallei,
Nederland
%d bloggers liken dit: