OOGSTEN & HOOPJES HOOP

September bracht een warme nazomer, het evenwicht tussen ’t licht en de duisternis en een einde met regenachtige dagen. Nog maar een paar jaar geleden hikte ik inwendig aan tegen het evenwicht want het hield in dat gauw de duisternis zou gaan lengen en lengen. Een paar jaar terug ging ik me afvragen waarom ik zo tegen de duisternis opzag. Ik zag in dat de duisternis onderdeel van ons is en dat het zoveel wijsheid en heling kent. In mijn kinderjaren vond ik de duisternis -de nacht- altijd al eng. Had ik graag in de gang een lampje aan, want het niet kunnen zien beangstigde me. Dat deed me realiseren dat ik de duisternis buiten en dus ook in mezelf beangstigend vond omdat ik het niet kende, niet wist wat daar leefde. Ik moest met haar gaan zitten, de duisternis mijn tijd en aandacht geven om haar te leren kennen. Een oneindig proces als je het mij vraagt.

Eind augustus liet me oogsten, september liet me mijn oogst verwerken. Tom en ik scheidden het kaf van het koren, letterlijk. Ik wilde het proces van zaaien, verzorgen, in de gaten houden, oogsten en verwerken graag zelf gaan ervaren. Dit deed ik met kruiden zoals Kamille, Goudsbloem, Kaasjeskruid, Brandnetel, St. Janskruid en ook met Haver. Ik wilde namelijk graag ook dit proces met een graansoort ervaren omdat in Europa dit proces zo veel oude rituelen en gebruiken kent. Ik weet niet of het zo op deze manier te vergelijken valt maar het voelt voor mij dat hoe mais een rijke geschiedenis kent in Mexico, zo graan een rijke geschiedenis kent in Europa. Tijdens het oogsten gingen oogstliederen mij steeds meer fascineren want door het proces aan te gaan, werd ik me bewust hoe en waarom ze zijn ontstaan. Het hele proces vergt tijd en samenwerken, helemaal wanneer alles met de hand wordt gedaan. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet verwoorden… Het was alsof ik op dat moment het proces belichaamde, ik was me letterlijk door het proces aan het heen werken met tijd en aandacht. Opeens was ‘t logisch, zingen over de handeling die je aan het verrichten bent helpt je door de tijd heen. En dat is hoe KAF VAN HET KOREN SCHEIDEN ontstond. Het is een oogstliedje die ik schreef samen met Tom. Hieronder kan je de woorden van het gedichtje/liedje lezen. Meerdere mensen vroegen mij wat ik met m’n haver ga doen. Met de hoeveelheid die ik heb geoogst kan ik misschien één of twee broden bakken of een kleine hoeveelheid aan koekjes maken dus besloot ik om er crème van te gaan maken. Ik leerde dat haver o.a. verzachtend schijnt te werken voor de huid! En wie weet… misschien kan ik er ook nog een paar keer lekkere havermout van maken!  

Augustus hing nog in de lucht,
wanneer de wind door de haver trok

dansen zal ze, dansen zal ze
Augustus in de lucht

Niets laat je zo nauw
op ‘t gewas letten,
op ’t weer letten
wanneer men oogsten moet

kan men de harde wind
in slaap zingen,
kan men de regen vragen
voorbij te gaan
totdat de oogst is geschoren
en de winter is geboren

Als je het oogstliedje van Tom en mij wilt horen, dan kan dat hieronder. Klik op de video om ‘m te bekijken.

Ook ging deze maand mijn serie VERHALEN weer verder. Een serie die erg dichtbij me staat. Het voelt rauw, soms met scherpe randjes, kwetsbaar en vol emotie. Het is steeds weer spannend om het nieuwe verhaal te delen omdat het zo onwijs persoonlijk voelt. In deze serie heb ik van te voren geen idee wat de inhoud van de video gaat worden of wat ik die maand wil gaan vastleggen. Bij mijn andere series GEZONGEN WOORDEN en VOOROUDERLIJKE WIJSHEID gaat het proces van schrijven en filmen samen met o.a. de seizoenen, oude plattelandsgebruiken en rituelen en mijn gevoel daarbij maar bij VERHALEN gebeurd het proces vaak heel onbewust en intuïtief. Zo ook verhaal drie: HOOPJES ZAND (een ode aan mijn voorouders). Ik ben aan het onderzoeken en aan het voelen wat mij definieert. Hoeveel overtuigingen van mezelf, van kinds af aan en van anderen definiëren mij en waarom eigenlijk? Kunnen die dingen mij ook opeens niet meer definiëren? Door groei? Hoe beweeg je, je daardoor heen? Hoe beweeg je, je naar iets wat je niet kent? Zo vroeg ik mezelf of ik mij losser en speelser mag gaan bewegen. Dat ik simpelweg mag mee bewegen met wat mij intrigeert. Begin deze maand had ik een slapeloze nacht waarin allerlei nieuwe ideeën en mogelijkheden mij wakker hielden. Zo ook het idee om zand van meerdere plekken bij mij in de buurt te gaan verzamelen. Ik wil gaan kijken of ik dit kan verwerken in mijn schilderingen en in het glazuur van mijn gedraaide potjes. Iets waar ik die nacht niet bij stil had gestaan was, wat deze verzameltocht met zich mee zou brengen. Het letterlijk bezig zijn met het zand onder mijn voeten, bracht mij weer het gevoel van thuis komen. Thuiskomen in het landschap om mij heen en in mezelf. Het deed me herinneren aan het feit dat mijn moeder, haar moeders familie al voor zeker zeven generaties in en rondom het dorp woonden waar ikzelf nu, weer, woon. Die herinnering bracht rust, een gevoel van toebehoren, een gevoel van hoop.

Hieronder de tekst van het gedichtje dat ik voordraag en als je verhaal drie wilt bekijken kun je op de video hieronder klikken.

Hoopjes zand
hoe doen ze me goed?
ze doen me goed,
ze stellen me gerust

Zij waren ooit hier, jij bent hier
het voelt zoiets als;

ik ben, jij was
wij zijn voor even eeuwig hier
en ergens daar

in de IJssel stroom,
in de hoopjes zand
zijn wij ergens altijd
IJsselvrouwen

en zo
brengt de IJssel me rust
en brengt ’t zand
onder m’n voeten
hoopjes hoop en vertrouwen.

September voelde als een hoopvolle maand met een moment van evenwicht. Hoe ervoer jij september? Ik hoor het graag!

Gepubliceerd door avelvetuproar

Herinner voorouderlijke wijsheid via kunst als heling om ‘t Lage Land te herontdekken🌿Want we zijn allemaal onderdeel van de natuur🌬

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: